Het helen na narcistisch misbruik: ervaringsverhaal.
Het helen na narcistisch misbruik: ervaringsverhaal.

Het helen na narcistisch misbruik: ervaringsverhaal.

Ervaringsverhaal geschreven door anoniem a.k.a. Ursula:


“Ik denk dat ik goed bezig ben.Het begint met het onderzoeken en analyseren.
Je moet eerst helemaal en totaal begrijpen hoe een narcist te werk gaat.Hoe het narcistisch misbruik werkt. Hoe de mindfuck precies in elkaar steekt.En hoe dat misbruik en die mindfuck bij jou als slachtoffer een emotionele reactie teweeg brengt. Je spartelt, je begrijpt niet dat die ander je niet begrijpt, dat die ander jou uitleg van de tafel veegt. Jou vertelt dat je uitleg niet klopt. Dat die ander jou uitlegt dat je het verkeerd ziet. Terwijl je zelf weet dat je het goed ziet.De twijfel die gezaaid wordt. De twijfel waarvan het zaadje in het begin van de relatie is gezaaid.

Want, hij houdt toch van je, hij houdt toch oneindig veel van je. Een liefde zo bijzonder, zo speciaal. Voorbestemd.En dan die twijfel. Zie je het dan echt verkeerd? Het zal toch niet?Die mindfuck, die moet je eerst begrijpen. Lees alles wat er te lezen valt. Zoek hulp daar waar het goed voelt. Lees alles wat je gelezen hebt nog honderdduizend keer. Hoe vaker je het tot je neemt, hoe beter je het gaat zien en begrijpen. Het moet heel langzaam bij je binnen druppelen. Denk nooit dat je het nu begrijpt maar blijf onderzoeken en analyseren.


En dan moet je begrijpen waarom je die mindfuck heb laten gebeuren.En dat dat niet jou schuld is. Nee, je bent slachtoffer van iemand die geen gevoel kent, die leeft van het kwetsen van jou. Die volop geniet als hij jou ziet spartelen. Geen schuld. Want wat er gebeurt kun jij als gezond mens niet begrijpen. Ieder mens heeft een geweten toch? Ieder mens heeft een gevoel toch? Maar de narcist niet. En daarom kon het dat je het liet gebeuren.


En dan langzaam ga je terug naar de herinneringen aan de waarschuwingen die je genegeerd hebt. Dat je onderbuik je heus wel gewaarschuwd heeft. Maar dat je die waarschuwingen weg hebt geduwd. Weg geduwd omdat het toch niet waar kan zijn, hij houdt toch van je, oneindig veel. De meest speciale liefde die er bestaat. Dus die onderbuik negeer je, volledig, en zonder dat je echt in de gaten hebt dat je onderbuik je waarschuwde.En als die herinneringen van de waarschuwingen terug komen weet je dat je toch op jezelf mag vertrouwen. Je onderbuik, je lijf, je gevoel, heeft het gezien en je gewaarschuwd. Dus je kunt echt op jezelf vertrouwen.


Als je het proces van het narcisme gaat begrijpen, als je echt kunt zien wat een narcist doet, dat het echt waar is dat iemand zonder gevoel kan zijn, dan kun je verder.En als je ziet dat je toch op jezelf kunt vertrouwen dan is je volgende stap gezet.Dan moet je gaan begrijpen waarom de narcist dit doet. Waarom hij je misbruikt. Waarom hij je laat spartelen.Omdat dit zijn voeding is. Dat is een lastige. Maar een narcist leeft van jouw spartelingen. Hoe verwarder, hoe bozer en verdrietiger jij bent door wat er om je heen gebeurt, hoe beter hij zich voelt. Als jij je doodongelukkig onderuit laat halen, voelt hij zich krachtiger. Zonder jou en jouw spartelingen is hij degene die doodongelukkig is. Dus gaat hij steeds verder, gaat steeds geslepener te werk met zijn mindfuck. Komt met steeds idiotere dingen om je onderuit te halen. En jij bent verward, terecht, want het klopt niet wat er gebeurde. En hoe groter jouw verwarring, hoe meer de narcist geniet.En dat is lastig, hoe kan dat nou, dat iemand je dus bewust onderuit probeert te halen. Maar als je dat begrijpt kun je verder. Verder met helen.


En dan komt het gemis, het enorme gemis. En wat mis je dan? Je mist het gevoel uit fase 1. Die geweldige, overweldigende liefde. Die liefde die in al die jaren heel af en toe even voorbij kwam, die hij je heel af en toe weer even liet zien. Op momenten dat je er echt niets meer van begreep, en er tegenin ging, liet hij je die liefde weer heel even zien. En dat is het gemis. Het enorme gemis dat zich in je lijf heeft genesteld. Je hele lijf is verslaafd gemaakt aan dat gevoel van liefde. Je schreeuwt het uit, je lijf schreeuwt het uit. En laat het toe! Laat het over je heen komen. Word niet boos op jezelf, neem het jezelf niet kwalijk. Maar kruip in het gevoel. Omarm jezelf, omarm jezelf met liefde. Laat alle herinneringen komen. Verdrink erin. Want als je dat toelaat, komen de herinneringen langzaam volledig terug. Alle herinneringen die je nu weggestopt hebt komen pas terug als je begint met de herinneringen te koesteren, te herbeleven, van de geweldige liefde. Dan komen ook langzaam de herinneringen aan de verwarring, de herinneringen aan je verzet. De vele keren dat je geroepen hebt, zachtjes en in jezelf, kutzak! Dan langzaam komen ook de herinneringen terug aan al die keren dat je wist, dit ligt niet aan mij, ik ben niet gek. Pas als je durft toe te geven aan het gemis, als je het verlangen naar hem, zijn liefde, de liefde die hij je liet geloven dat die er was,durft toe te staan, sta je jezelf toe ook de rest te doorvoelen. Stop het gemis nooit weg! Je hebt het zo verschrikkelijk hard nodig om te helen. Het hoort bij je proces.


En ondertussen, laat je nooit leiden door mensen die het niet begrijpen maar je wel van goed bedoeld advies voorzien. Zoals: “laat het los,” of: “nu met jezelf aan de slag,” of: “nu naar je toekomst kijken en niet meer achterom kijken.”

Luister nooit naar hen. Maar praat vooral met mensen die het wel begrijpen, die jou je pad laten bewandelen. Want narcisme is zo giftig, dat zit zo diep doorgedrongen in je lijf. Als je het helingsproces niet helemaal, volledig, totaal doorloopt, blijft het gif in je lijf achter. Zolang jij nog niet al je vragen beantwoord hebt, ga je door, dat moet. Wat andere mensen ook zeggen, blijf doorgaan.

Want elk facet moet je helemaal en volledig gaan begrijpen alvorens je kunt helen. Alles wat je moet doen, moet je doen. Luister naar je onderbuik, het mag, het moet! Je onderbuik leidt jou naar alles wat je moet doen. Geef er aan toe. Want alleen zo kun je al het gif  dat in je lijf zit kwijt raken. Elk stukje gif dat achterblijft gaat groeien. En zolang er gif kan groeien ben jij niet geheeld.

Dus doe wat jij denkt dat je moet doen. Elk slachtoffer dat je tegenkomt zal dit herkennen. Elk persoon dat niet bekend is met narcisme zal het je afraden, goed bedoeld. Luister dus alleen maar jezelf, en praat met andere slachtoffers, lees de verhalen van andere slachtoffers, en blijf uit de buurt van hen die het niet kennen.


Het gemis, het gemis naar zijn overweldigende liefde, de herinneringen aan de overweldigende liefde, zal langzaam overgaan in de herinneringen aan wat er werkelijk is gebeurd. En daarmee verdwijnt langzaam het gemis. Heel langzaam. Besef dat dit tijd nodig heeft. En die tijd mag je hiervoor nemen, moet je nemen. Het gemis moet je helemaal binnen laten komen. Omarm het gemis. Veroordeel jezelf niet om je gemis. Huil zoveel als je moet huilen. Troost jezelf. Omarm jezelf letterlijk. En blijf tegen jezelf zeggen dat het echt verschrikkelijk is wat jou is overkomen. Blijf tegen jezelf zeggen dat je geen schuld hebt. Het is je aangedaan, het is je overkomen. Je bent geslachtofferd. Accepteer dat, verzet je er niet tegen.


En zelfs het contact met de narcist, je weet dat de dag komt dat je overgaat op “geen contact“, en geen contact is voor de rest van je leven. Maar zolang je daar nog niet bent, luister naar je onderbuik. Als jij nog iets moet doen met contact, moet je dat doen. Het contact dat ik nog een aantal maanden in stand heb gehouden had een heel belangrijke functie. Weet ik nu, weet ik achteraf. De narcist laat je nooit los, ik las er veel over, maar begreep het niet. Maar door het contact nog even in stand te houden heb ik het zelf kunnen ontdekken wat dit betekent. Het gaslighten ging door.

En dat was in het begin heel lastig, ik liet het gif binnenkomen en het deed pijn. Maar ik ging het daardoor ook steeds beter begrijpen. En het lukte mij steeds beter, stapje voor stapje, om dit te doorzien en te begrijpen. Langzaam kon ik mezelf beschermen, door het tegen hem uit te spreken, je bent me nu aan het gaslighten en dat sta ik niet meer toe. Door op een gegeven moment weg te kunnen lopen, eerst met tranen in mijn ogen, zo gekwetst als ik was. Maar langzaam werd ik sterker omdat ik het doorzag. Het was zo overduidelijk. Het was eigenlijk zo “simpel” wat er gebeurde. Elke narcist doet het op dezelfde manier. Tot het moment dat ik het idiote ervan inzag. De dingen die gezegd werden “te dom” waren om nog te geloven. Ziet hij dat zelf dan niet? Nee, de narcist gelooft zijn eigen leugens. Zo heb ik het kunnen ontrafelen, hem kunnen ontmaskeren. Ook al wist ik het allang. Ik heb het zo echt goed kunnen zien. Door naar hem toe te blijven gaan.

En wraak gevoelens heb ik niet gehad, maar wel dat ik er iets mee moest. Ik kan het geen wraak noemen. Het is het bekende koekje van eigen deeg geworden. Hij is heel intelligent, maar ik ook! Ik heb het geloof en vertrouwen in mezelf weer helemaal terug gekregen. En met al mijn engelengeduld, en eigenlijk ben ik altijd heel ongeduldig, ben ik mijn koekje van eigen deeg gaan bakken. Rustig aan, stap voor stap. Heel goed naar mijn onderbuik gaan luisteren. Alles ben ik blijven onderzoeken. Alles wat er te ontdekken was ben ik gaan ontdekken. En ik had geen idee waarom ik dit deed, en ook geen idee wat ik wilde ontdekken.

Maar ik ben blijven zoeken. Mijn onderbuik gaf duidelijk aan dat het nog niet klaar was. Op het hoogtepunt heb ik veel angst gehad, ik heb ook nog twee dochters samen met hem, lopen zij geen gevaar? Loop ik geen gevaar. Maar ook hierbij heb ik naar mijn onderbuik geluisterd, en mijn intelligentie gebruikt. En engelengeduld. Net zolang door gegaan tot ik achter zijn verleden kwam. Zijn verleden tijdens de relatie met mij. Alles wat ik niet wist, waarvan ik alle signalen heb genegeerd. Alles wat er om mij heen is gebeurd zonder dat ik het wist. En het was heftig, verschrikkelijk, en crimineel. Maar ik ben doorgegaan. En al die tijd ben ik hem blijven “pamperen”. Al die tijd ben ik langzaam het toneelstukje gaan opvoeren dat nodig was. Blijven zeggen dat hij een geweldige persoon is. Ook dat ik zijn narcisme doorzag. Maar dat er diep in hem zo’n fantastische persoon zit. Dat hij een geweldige vader is, de beste vader van de eeuw. En soms begreep ik echt niet waar ik mee bezig was, maar ik ben door blijven gaan. Gesteund door de mensen die weten wat narcisme is. Op het matje geroepen door mensen die het narcisme niet kennen. Waar ben je mee bezig, stop er nu eens mee, ga naar je toekomst kijken. Maar ik ben doorgegaan. Vertrouwend op mijn onderbuik. Tot de dag daar was, dat ik hem zijn koekje van eigen deeg kon voorschotelen. En hij hapte toe. Waarom? Omdat hij superieur denkt te zijn? Vanwege zijn grootheidswaanzin? Ik moet eerlijk zeggen dat ik dat nog niet begrijp. En ik heb mijn kinderen er voorzichtig over kunnen vertellen. Zonder tussen hen en hun vader in te gaan staan. Zij zullen hun eigen weg hierin moeten vinden. Dat is voor de toekomst, om te kijken hoe dit loopt. Mijn koekje van eigen deeg heeft hij helemaal en volledig tot zich genomen. En toen was het klaar. Ik heb de veiligheid van mijn kinderen en mezelf verzekerd door alle bewijzen over zijn verleden veilig te stellen. En hij weet, mocht er ooit iets met mij, de kinderen, mijn familie of vrienden gebeuren, ook al is dat niet aan hem te linken, dan hangt hij. Dat weet hij. En ik heb hem alles afgepakt op financieel gebied. Ik heb de omgeving waar hij nu zijn volgende slachtoffer aan het binnenhalen was, geïnformeerd. Wetende dat ze mij niet kennen en mij niet geloven. Maar het zaadje daar is gezaaid. En ik ben het kwijt, als een soort verdediging van de onwaarheden die hij daar over mij vertelt. Ik schiet daar niets mee op? Jawel, ik moest het nog kwijt. Daarom heb ik die omgeving geïnformeerd. Alleen voor mezelf. En dat luchtte op.


En nu stopt het. Ik ben klaar met het analyseren. Missie completed, zeg maar. Dus nu het eeuwig durende “geen contact”. En omdat ik het hele proces doorlopen heb, helemaal en volledig, weet ik dat het eeuwig durend is. Ondanks het gemis. Het proces waar ik nu middenin zit. En ook dat proces ga ik helemaal door.”

Geschreven door: Anoniem a.k.a.: Ursula

P.S. Wil jij ook je ervaringen met narcisme met ons delen? Reageer hieronder dit artikel, of stuur je verhaal op naar: fleurirene@hspendenarcist.nl met als email onderwerp: “Ervaringsverhalen.” Dank je wel!

Foto door Anthony Shkraba via Pexels

Copyright Fleur Irene. Alle rechten voorbehouden. Alle teksten op deze site zijn eigendom van Fleur Irene en van HSP en de NARCIST.nl . Deze mogen NIET worden verveelvoudigd, gekopieerd, gepubliceerd, opgeslagen, aangepast of gebruikt in welke vorm dan ook, online of offline, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van Fleur Irene.

Nieuw hier en weet je niet waar je moet beginnen? Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en ontvang gratis de 7daagse emailserie: “Minder angst, minder stress en minder narcisme,” speciaal voor HSPers, waarin we gaan ontdekken welke patronen het zijn die je zo aantrekkelijk maken voor narcisten en andere destructieve personen, waar die patronen vandaan komen en hoe we deze patronen veranderen naar gezonde patronen. Uitschrijven kan wanneer je maar wenst en je gegevens zijn absoluut veilig bij me.

Hij/zij verhaal : Omwille van de leesbaarheid verwijs ik, in alle online producten van de HSP en de NARCIST website, naar de narcist of destructief persoon als een “hij” en naar het HSP slachtoffer of overlever van narcisme als een “zij.” Dit is puur taalkundig gekozen. Het is niet de bedoeling te concluderen dat narcisten altijd mannen zijn en dat slachtoffers van narcisme altijd vrouwen zijn! Er zijn heel wat mannelijke HSPers slachtoffer van een vrouwelijke narcist!

Please follow and like us:

Geef een antwoord

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Het helen na narcistisch misbruik: ervaringsverhaal.